Search

Intuïtie en vertragen

Ik liep door het bos. Mijn aandacht werd getrokken door een pad, maar ik had toch een ander plan in gedachten. Ik volgde mijn plan en kwam uit bij een verkeersweg. Nee, daar wilde ik toch niet zijn. Ik keerde om en volgde het pad dat me eerder geroepen had. Op dat pad kwam ik een ree tegen. Een teer dier met kleine hoorntjes op zijn kop. Hij sprong het pad op, keek naar me en liep rustig verder in de bosjes naast het pad. Ik liep langzaam langs hem. We keken elkaar aan. Hij deed rustig zijn ding en ik liep en was blij met deze ontmoeting!


Ik liep verder. Weer werd ik getrokken naar een pad. Maar ook dat pad wilde ik niet nemen; het was een breed pad, ik had er op de heenweg al gelopen (ik had goede argumenten!). Ik nam dus een ander pad. Daar was ik echter ook niet tevreden. En dus maakte ik weer rechtsomkeer en kwam uit op het pad dat ik had willen mijden, ondanks dat het me aangetrokken had. Voor me liep inmiddels een man. Hij liep heel erg langzaam. Zelf liep ik al niet zo snel, maar om de man niet in te halen, vertraagde ik. Heel langzaam liep ik over het pad. Het werd rustiger in mezelf. Ik merkte andere dingen op; een “hagedis” in een boom, een dikke “mantel” van takken om een andere boom (ik glimlachte), het eerste begin van lariksnaaldjes aan een tak. Twee mensen passeerden me. Snel lopend. Het voelde haast als rennen, als haasten. Ik glimlachte weer. Hoe snel had ik net gelopen? Hoe snel loop ik normaal gesproken?


De laatste bewuste ontmoeting was met een haas. Ook hij op zijn gemak op het pad. Hij keek in mijn richting, maar was niet van zijn stuk gebracht. Rustig liep hij verder. Net als ik.


Twee keer had het bos me de weg gewezen. In tweede instantie had ik de weg genomen en had ik cadeaus ontvangen. Misschien was de tweede instantie ook wel nodig geweest voor een perfecte timing? Het is niet altijd even duidelijk dat een bepaalde richting je trekt, maar als dat wel zo is, dan is het altijd belonend als je deze richting neemt.


En er is niets mis als je dit niet doet. Misschien is de omweg nodig. Dan zijn het andere ervaringen die je opdoet.


Maar nu, dank aan de ree, de man en de haas. Ze lieten me ontspannen en vertragen op het moment dat dat nodig was.


0 views

© 2020 by Mamaji Kathelijne Godefrooij. Proudly created with Wix.com